Levensfasenbeleid is in mijn optiek een personeelsbeleid, waarbij managers, P&O-adviseurs, bedrijfsartsen en bedrijfsmaatschappelijk werkers rekening houden met het feit dat de levensfase waarin een medewerker verkeert, mede bepalend is voor de relatie tussen werkgever en medewerker, de mate van beschikbaarheid en inzet, de ontwikkeling en motivatie. Een goede balans tussen werk en privé is daarbij erg belangrijk.
In iedere levensfase zijn algemene, fysieke en werkgebonden kenmerken te vinden die leidinggevenden zouden moeten (her)kennen en die gespreksstof geven in functioneringsgesprekken. Maar omdat ieder mens uniek is, zul je naar iedere persoon afzonderlijk moeten kijken, in relatie tot zijn/haar (werk)omgeving. Er zijn dertigers met fysieke klachten en gedemotiveerd voor hun werk, er zijn zestigers die vitaal zijn en elke dag met veel plezier en inzet naar hun werk gaan.
Iedere organisatie heeft personeelsinstrumenten, zoals scholing, loopbaanplanning, verzuimbegeleiding, verlofregelingen, die op maat kunnen worden ingezet.
Mijn benadering van het levensfasenbeleid is dat leidinggevende en medewerker regelmatig met elkaar bespreken hoe de medewerker zijn werk ervaart en wat hij nodig heeft om goed te blijven functioneren.
